Ustawa Sejmu nr 53

o gwarantowanych świadczeniach zdrowotnych

Art. 1. [Cel ustawy]

Ustawa normuje gwarantowanie przez Koronę świadczeń zdrowotnych.

Art. 2. [Zakres gwarancji]

Gwarancjami objęci są mieszkańcy Księstwa Sarmacji, którzy nie posiadają środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztu świadczeń zdrowotnych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, kwotę, o której mowa w ust. 1 oraz pokrywany przez Koronę maksymalny koszt świadczeń zdrowotnych.

Art. 3. [Tryb wypłaty świadczeń]

Szef urzędu państwowego właściwego do spraw systemów informatycznych, poprzez działania faktyczne, umożliwia korzystanie ze świadczeń zdrowotnych w taki sposób, że koszt świadczeń zdrowotnych mieszkańca, o którym mowa w art. 2 ust. 1, jest opłacany z rachunku bankowego Korony do wysokości określonej rozporządzeniem, o którym mowa w art. 2 ust. 2.
Jeżeli koszt świadczeń zdrowotnych jest wyższy, niż określony rozporządzeniem, o którym mowa w art. 2 ust. 2, różnica jest pokrywana z rachunku bankowego mieszkańca, o którym mowa w art. 2 ust. 1.

Art. 4. [Przepisy przejściowe i końcowe]

Ustawa wchodzi w życie po upływie siedmiu dni od dnia ogłoszenia.

(—) Piotr Mikołaj.