Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy i dekrety z mocą ustawy Dekrety i rozporządzenia wykonawcze Wszystkie akty normatywne Grodziska Wszystkie akty normatywne Gellonii Wszystkie akty normatywne Teutonii Wszystkie akty normatywne Czarnolasu Wszystkie akty normatywne Prawdy Wszystkie akty normatywne Soli Kancelaria Sejmu Księstwa Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Księstwo Trizondalu ⇒ Postanowienia, zarządzenia i decyzje, poz. 2795

Trizopolis, dnia 1 lipca 2008 r.

Obwieszczenie Komisji Języka

o pierwszym wydaniu Wielkiej Księgi Pisowni

I Wstęp

Art.1

Język trizondalski stworzony jest na podstawach języka polskiego, niemieckiego, francuskiego, przy czym wszelkie odmiany zostają określone w Wielkiej Księdze Pisowni, nieokreślone zostają zastąpione odmianami w języku polskim.

Art.2

  1. Dopuszcza się tworzenie regionalnych odmian języka trizondalskiego.
  2. Aby dana gwara mogła być regionalna odmianą języka trizondalskiego musi być uwzględniona przez Postanowienie Uzupełniające Komisji Języka, wraz z wyznaczeniem jej sekretarza, kontrolującego zgodność gwary z podstawami języka trizondalskiego.

II Rzeczowniki

Art.3

Rzeczowniki w języku trizondalskim tworzy się w sposób następujący, jednak, że przy odmianie słów wg. zasad polskich:

  1. Do rzeczowników zakończonych na spółgłoskę dodaje się końcówkę –en i przedrostek einen lub eine ( eine w liczbie mnogiej).
  2. Do rzeczowników zakończonych na samogłoskę zastępuje się samogłoskę końcówką – ia i dodaje przedrostek la ( końcówkę – a w liczbie mnogiej)
  3. Wyjątkami do ustępów 1 i 2 art. 3 są dane osobowe i osoby oraz wyrazy i zwroty własne w języku trizondalskim

Art.4

Rzeczownikami własnymi są:

  1. „Knefel” – oznaczający w języku polskim klawisz, w liczbie mnogiej „Knefle”
  2. „Wierch”- oznaczający w języku polskim górę, w liczbie mnogiej „Wierchy”
  3. „Ter/Terra”, w języku polskim „Pan/Pani”
  4. „Terrowie/Terry”, w języku polskim „Panowie/Panie”
  5. „Terr”, w języku polskim „Państwo”
  6. Inne stwierdzone w Postanowieniu Uzupełniającym Komisji Języka

III Przymiotniki

Art.5

Przymiotniki tworzy się w następujący sposób:

  1. W stopniu najniższym używa się wyrazów polskich (poza wyjątkami)
  2. W stopniu wyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem "bardzo" ( po za wyjątkami)
  3. W stopniu najwyższym używa się wyrazów polskich wraz z przymiotnikiem „najbardziej” (poza wyjątkami)

Art.6

Wyjątkami od zasad art.5 są :

  1. ”wspanialen”, oznaczający po polsku wspaniale, nie ulega on odmianie

IV Czasowniki

Art.7

Czasowniki w języku trizondalskim tworzy się następująco:

  1. Do czasowników w języku polskim dodaje się osobę, przy czym czasowniki odmienia się zgodnie z odmianą w języku polskim, w czasie teraźniejszym
  2. W czasie przyszłym przed czasownik, jednak za osobą dodajemy „vert” albo „v”, a czasownik ulega odmianie zgodnie z odmianą w języku polskim w czasie przyszłym.
  3. W czasie przeszłym przed czasownik, jednak za osobą dodajemy „old”, albo „os” a czasownik ulega odmianie zgodnie z odmianą w języku polskim w czasie przeszłym.

Art.8

  1. Regułom określonym w art.7 nie podlegają zwroty i słowa własne oraz czasownik „być” odmieniany następująco:
    • ser – być
    • soy - jestem
    • eres - jesteś
    • es - jest
    • somos - jesteśmy
    • sois - jesteście
    • son – są
  2. Czasownik „Fanzolić” oznaczający pisać, mówić głupoty odmienia się następująco:
    1. w I os. Liczby pojedynczej – Fanzole
    2. w II. Os. Liczby pojedynczej – Fanzolisz
    3. w III os. Liczby pojedynczej – Fanzoli
    4. w I os. Liczby mnogiej – Fanzolimy
    5. w II os. Liczby mnogiej – Fanzolicie
    6. w III os. Liczby mnogiej – Fanzolą
    7. dopuszczalne jest dodanie vert i old w zależności od czasu
  3. „Euskadzić”, w języku polskim „spamować/ zachowywać się niegrzecznie” , odmienia się :
    1. w I os. L. pojedynczej – Euskadzę
    2. w II os. L. pojedynczej – Euskadzisz
    3. w III. Os L. pojedynczej – Euskadzic
    4. w I os. L. mnogiej – Euskadzimy
    5. w II os. L. mnogiej – Euskadzicie
    6. w III os. L. mnogiej – Euskadiest
    7. dopuszczalne jest dodanie vert i old w zależności od czasu

V Pisownia i wymowa

Art.9

Znaki:

  1. ą
  2. ę
  3. ć
  4. ż
  5. ź
  6. ó
  7. ś
  8. ł

występujące w języku polskim, zapisujemy odpowiednio:

  1. a’
  2. e’
  3. c’
  4. z’
  5. z’’
  6. o’’
  7. s’’
  8. l’ albo –l-

Art.10

Dopuszcza się wymowę i pisownię głoski „s” jako „sz”

VI Słowa i zwroty własne

Art.11

Zwroty i słowa własne (bez powitań i pożegnań):

  1. Ter/Terra - oznaczające pan/pani
  2. Terrowie/Terry - oznaczające panowie/panie
  3. Terr, - oznaczający państwo
  4. „Knefel” – oznaczający w języku polskim klawisz, w liczbie mnogiej „Knefle”
  5. „Wierch”- oznaczający w języku polskim górę, w liczbie mnogiej „Wierchy”
  6. „Fanzolić”- oznaczający pisać, mówić głupoty
  7. „Ser” – oznaczający być
  8. „Sin” – oznaczające tak
  9. „Non” – oznaczające nie
  10. „Iść na einen Trizondalen”, - w języku polskim „toczyć z kimś wojny, kłótnie”
  11. „Conrado ser”,- w języku polskim „obrażać własną rodzinę/ pluć na swoje pochodzenie”
  12. „einen pizden luften“, - w języku polskim „zimny wiatr”
  13. „Einen wierchen Terenen“, - w jęzku polskim „górzysty teren/wyżyna“
  14. „Zwei pizden luften, - w języku polskim burza

Art.12

  1. Powitania i pożegnania w języku trizondalskim pisze się z wielkiej litery, niezależnie od miejsca w zdaniu.
  2. Powitania i pożegnania w języku trizondalskim:
    1. „Ahola” – oznacza cześć na powitanie i pożegnanie
    2. „Ville” – oznacza witaj na powitanie
    3. „Bonz’are” – oznacza żegnaj na pożegnanie
    4. „Porte-vache” – oznacza serdecznie witam/ jak
      5. samopoczucie na powitanie
    5. „Lofens” – oznacza do napisania/ papa/ do widzenia na pożegnanie

(—) Konrad bnt de Luna y Euskadi
Przewodniczący Komisji Języka

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2008 :: Webdesign Piotr M. Kozanecki