Orzeczenie Sądu Najwyższego

w sprawie stwierdzenia nieważności niektórych przepisów Ordynacji wyborczej do Senatu Marchii Teutońskiej z dnia 22 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław hr. Figiel stwierdza nieważność art. 2 ust. 2, art. 3 oraz art. 7 ust. 3 Dekretu Namiestnika Marchii Teutońskiej nr 25/2005 — Ordynacji wyborczej do Senatu Marchii z dnia 22 lipca 2005 r.

Sąd stwierdził istnienie następujących kolizji:

Art. 2 ust. 2 z art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
Art. 3 z art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
Art. 7 ust. 3 z art. 4 ust. 3 i 4 Ustawy Sejmu nr 37.

Uzasadnienie:

Ustawodawca stanowczo podkreśla, że prowincje nie są wyjątkiem od zasady równości wobec prawa, co znalazło swój wyraz w Ustawie Sejmu nr 37. Nie może być więc mowy o faworyzowaniu określonej osoby lub grupy osób ze względu na dodatkowe, posiadane przez nią cechy. Dla posiadania czynnych i biernych praw wyborczych decydujące jest kryterium obywatelstwa państwowego, co wynika wprost z Konstytucji i instytucji obywatelstwa i dodawanie dodatkowych obostrzeń, ze względu na cechy nieistotne z punktu widzenia prawa, stanowi przejaw dyskryminacji określonych grup obywateli.

Sąd nie ma zamiaru umniejszać znaczenia obywatelstwa prowincji, rozumiejąc, że jest to jeden z mechanizmów zachęcających do pracy na rzecz prowincji. Nie można jednak dopuścić, by powstało kilka grup obywateli Sarmacji, lepszych i gorszych, bardziej i mniej uprawnionych do udziału w życiu politycznym.

Sąd stwierdził także , iż treść przysięgi, składanej przez osoby, mające objąć urząd prowincji, nie może być przez prawo prowincji dowolnie kształtowana. Musi ona zawierać się w ramach, nakreślonych przez ustawodawcę centralnego. A ten stoi na stanowisku, że władze prowincji mają działać przede wszystkim na rzecz dobra Sarmacji jako całości, a nie tylko na korzyść samorządu. W związku z tym naczelną zasadą, przyświecającym organom samorządu powinny być prawa i dobro Księstwa Sarmacji. Takiej deklaracji zabrakło w przysiędze senatora.

(—) Przemysław hr. Figiel,
Prezes Sądu Najwyższego.