Orzeczenie Sądu Najwyższego

w sprawie ustalenia obowiązującej wykładni Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 187 o działalności gospodarczej

Sądu w składzie Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław Figiel, zauważył co następuje:

Art. 4 określa warunki rejestracji przedsiębiorstwa.

Ust. 1 zawiera szczegółowe, enumeratywne wyliczenie warunków koniecznych do rejestracji przedsiębiorstwa w systemie automatycznej gospodarki. Przez wyrazy wulgarne nalezy rozumieć te wyrazy, które w słowniku języka polskiego (lub innego, jeśli nazwa jest obcojęzyczna), zawiera odpowiednią adnotację. Za wulgarny może być także uznany wyraz pospolity, użyty w odpowiednim kontekście.

Nazwa firmy nie może wprowadzać w błąd. Przez "rodzaj działalności" rozumieć trzeba gałąź gospodarki, w której dane przedsiębiorstwo działa lub typ usług, jakie wykonuje. Nie stanowi "rodzaju działalności" użycie wyrazów ocennych, takich jak "dobrze", "szybko", "ładnie", etc.

Warunek działalności zgodnie z prawem nie wymaga komentarza.

Przez "strony internetowe" należy rozumieć witrynę w sieci. Na stronie tej muszą znaleźć się informacje wymienione w ust. 2. Nie ma wymogu, by dla każdej firmy tworzyć osobną stronę, nie mówiąc już o indywidualnym adresie internetowym.

Ust. 2 lit. e zawiera w sobie wymóg "adresu". W prawodawstwie sarmackim słowo to występuje wyłącznie w znaczeniu "adres stron internetowych". W związku z tym interpretacja rozpatrywanego fragmentu nastręcza pewne trudności. Można jednak przyjąć, iż wolą ustawodawcy było wskazanie w tym miejscu identyfikatora działki, na której mieści się przedsiębiorstwo. Ustawodawca nie przewiduje żadnych wyjątków dla firm działających poza systemem automatycznej gospodarki. W związku z tym należy uznać, że nie jest możliwe zarejestrowanie firmy, która nie posiada adresu (działki). Wskazać jednak należy, że adres firmy usługowej może być tożsamy z adresem jej właściciela.

Pozostałe zapisy są jasne i w opinii Sądu nie wymagają wykładni.

(—) Przemysław mar. Figiel,
Prezes Sądu Najwyższego