Orzeczenie Sądu Najwyższego

w sprawie ustalenia obowiązującej wykładni art. 6 Ustawy Konstytucyjnej o Mandragoracie Wandystanu

Sąd w składzie Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław Figiel, zauważył co następuje:

Art. 6 stwierdza, iż osoby Mandragorów Wandystanu są nietykalne.

Stwierdzenie „osoby Mandragorów” wskazuje, iż intencją ustawodawcy była ochrona osób piastujących to stanowisko, a nie samego stanowiska. Przepis ten znajduje więc zastosowanie tylko w sprawach, w których odpowiedzialność mieliby ponieść osoby Mandragorów, a nie Mandragorzy jako organ. Za szkody wywołane działaniem organu Mandragora, tak jak każdego innego organu państwowego, odpowiada Korona.

Nietykalność dotyczy dwóch materii. Po pierwsze związana jest z ochroną osobistą. Po drugie — z ochroną procesową.

W pierwszym przypadku nietykalność chroni przed jakimkolwiek pozbawieniem lub ograniczeniem swobód i wolności osobistych. Wobec Mandragorów nie można więc zastosować żadnych środków, które prowadziłyby do takiego ograniczenia, w szczególności nie można zastosować wobec nich środków prewencyjnych.

Należy zaznaczyć, że nietykalność nie dotyczy posiadanego przez Mandragorów majątku. Muszą więc oni ponosić ciężary publiczne, a także wnosić przewidziane prawem opłaty administracyjne, chyba że mają one charakter kary. Jednak za straty wyrządzone działalnością osób piastujących urząd Mandragora odpowiada Korona. Jeżeli natomiast osoba taka spowodowałaby straty Korony, wtedy jest zwolniona z odpowiedzialności.

Brak odpowiedzialności za szkodę na Koronie wynika z faktu, iż nadanie nietykalności określonej osobie czy grupie osób jest wyrazem woli państwa o zrzeczeniu się w stosunku do nich części swoich uprawnień. Państwo jednak, jako gwarant nietykalności, odpowiada w zastępstwie Mandragorów.

Nietykalność powoduje całkowite uwolnienie od uczestnictwa w sprawach karnych. Przeciwko Mandragorowi nie tylko nie można wydać wyroku, ale nawet prowadzić postępowania prokuratorskiego, chyba że istnieje podejrzenie, iż w daną sprawę zamieszane są osoby nieobjęte nietykalnością.

Osoby nietykalne zwolnione są z obowiązku składania zeznań w charakterze świadka.

Nietykalność nie obejmuje jednak postępowań dyscyplinarnych, wynikających z dobrowolnej przynależności do określonej zbiorowości. Nie będzie więc naruszeniem nietykalności postępowanie dyscyplinarne z powodu naruszenia umowy o pracę, postępowanie przez Trybunałem Honorowym czy postępowanie dyscyplinarne w służbach mundurowych. W postępowaniach tych nie można wymierzać kar, które ograniczałyby lub odbierały wolność osobistą. Można jednak wymierzać kary finansowe, a także inne, niedotykające osoby, np. utrata stopnia wojskowego, odebranie orderu czy rozwiązanie umowy o pracę. Tak wymierzona kara finansowa jest okrywana z majątku Mandragorów, a jeśli to nie nastąpiło — zbiorowości przysługuje roszczenie przeciwko Koronie.

Zauważyć też należy, że nietykalność jest wyrazem woli państwa i tylko wola państwa może doprowadzić do jej zniesienia. Tak więc nietykalności nie można się zrzec lub utracić jej w jakikolwiek inny sposób. Nie można też wyłączyć jej stosowania w treści umowy.

(—) Przemysław mar. Figiel,
Prezes Sądu Najwyższego