Orzeczenie Sądu Najwyższego

w sprawie stwierdzenia nieważności art. 8 ust. 2 Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 289 z dnia 1 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław hr. Figiel stwierdza nieważność art. 8 ust. 2 Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 289 z dnia 1 czerwca 2006 r.

Uzasadnienie:

Art. 13 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji stwierdza, że Izba Poselska składa się z Posłów wybieranych w wyborach powszechnych. Oznacza to, że skład Izby Poselskiej stanowi realizację art. 2 ust. 1 Konstytucji, tj. udziału Narodu we władzy. W związku z tym powinno się dążyć do tego, by skład Izby Poselskiej był zgodny z oczekiwaniami Narodu.

Art. 13 ust. 5 zawiera natomiast odesłanie do ustawy w zakresie warunków utraty mandatu poselskiego. Tymczasem art. 8 ust. 2 rozpatrywanego dekretu zawiera nie tylko warunki utraty, ale także objęcia mandatu. W świetle art. 13 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1 Konstytucji mandat należy uznać za objęty z chwilą ogłoszenia wyników wyborów. Od tego też momentu zaczynają obowiązywać, przysługujące Posłom, immunitety. Odmowę zlożenia ślubowania (lub jego niezłożenie) traktować więc należy jako utratę mandatu, a nie jego nieobjęcie.

(—) Przemysław mar. Figiel,
Prezes Sądu Najwyższego